EGZAMINY WOJSKOWE

Egzaminy wojskowe nie wymagały od kan­dydatów organizowania i wykazywania się wyrafinowanymi przykładami myślenia. Ponadto, w przeciwie­ństwie do omawianych do tej pory sposobów desygnowania zdolnych ludzi, niekoniecznie widziano związek pomiędzy dobrym wykonaniem pewnych czynności z obszarów cenionych w danej kulturze (na przykład dyplomatyczne zachowanie, nawigacja na oceanie, pisanie esejów albo, jak w tym przypadku, przewodzenie żołnierzom) a sklasyfikowaniem kogoś jako zdolnej lub inteligentnej osoby. Egzaminy do ar­mii wywodziły się w dużej mierze z krótkich i praktycznych testów Bineta, zaprojektowanych dla dzieci w wieku szkolnym. Dlatego też nie próbowano na ich podstawie określać, czy dany żołnierz posiadał jakie­kolwiek dobrze rozwinięte umiejętności lub wiedzę na temat pracy, którą miałby wykonywać w wojsku.Yerkes, Terman i inni badacze zajmujący się testami byli przekonani, że wnioski płynące z rozwiązywa­nia złożonych zadań w różnych dyscyplinach nie są potrzebne do oceny inteligencji. Zamiast tego, jak póź­niej pisał Terman, póziom inteligencji mógł być określany w sposób przypominający „jak gdyby zanurzanie sondy w kilku krytycznych obszarach” .

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *