ŚCISŁA POPRAWNOŚĆ

Osoby te instru­owano, aby w sposób całościowy oceniały egzaminy kandydatów: „(…) jeśli popełniono błąd .. .oceniający me muszą koniecznie oceniać ścisłej poprawności przekształceń matematycznych, ale na podstawie całego arkusza egzaminacyjnego mają stwierdzić, czy kandydat jest przygotowany do studiów i na tej podstawie odpowiednio go ocenić” (Farrand, 1926, s. 26). Jak widać, osoby wchodzące w skład Komisji do Spraw Egzaminów Wstępnych podejmowały decyzje wykraczające poza prostą ocenę dotyczącą popraw­ności odpowiedzi – próbowały ustalić, czy student rozumiał przedmiot w sposób globalny. Głównie z powo­du troski o skuteczność i uczciwość powyższa praktyka testowania i ocęniana ustąpiła miejsca takim te­stom, w których pytania wymagały odpowiedzi łatwych do oceny, klasyfikując odpowiedź jako poprawną bądź nie. W końcu ocenę odpowiedzi testowych i zliczanie punktów pozostawiono maszynom.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *